Page 134 - Index Pottery of Dvaravati Period - Professor Emerita Dr.Phasook Indrawooth
P. 134

บทที่ 4 บทสรุปและวิเคราะห์ | 119



                   รูปบุคคลในอิริยาบถต่าง ๆ รูปสัตว์ และรูปดอกไม้ หรือลายก้านขด โดยจะจัดเรียงรูปเหล่านี้ไว้ใน

                   กรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้าแล้วนำมาต่อกันเป็นแถวในแนวนอนเรียงรายรอบบ่าภาชนะหรือรอบลำตัว
                   ภาชนะประเภทไห (ดูรูปที่ 16, รูปที่ 17, รูปที่ 18, รูปที่ 19, รูปที่ 20 และรูปที่ 21) การตกแต่ง

                                                                                103
                   ภาชนะดินเผาด้วยลายประทับในกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้านี้ปรากฏในอินเดีย  และเป็นแบบที่นิยมกัน
                   ในช่วงสมัยคุปตะ (พุทธศตวรรษที่ 9 - 11) ลายประทับดังกล่าวมีทั้งที่เป็นลายดอกไม้และสัญลักษณ์ที่
                   เป็นมงคลต่าง ๆ เช่น ศรีวัตสะ สัวสดิกะ วัชระ หม้อปูรณฆฏะ ตลอดจนสัญลักษณ์รูปสัตว์ที่สัมพันธ์

                   กับลัทธิศาสนาต่าง ๆ เช่น สิงห์ ช้าง ม้า หงส์ เป็นต้น และสัญลักษณ์เหล่านี้ก็เป็นสัญลักษณ์ที่ปรากฏ
                   บนเหรียญโบราณของอินเดียมาตั้งแต่สมัยโบราณ นอกจากนั้นยังมีรูปบุคคลผู้หญิงผู้ชายในอิริยาบถ

                   ต่าง ๆ ซึ่งแสดงเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนสมัยนั้น ๆ ภาพที่นิยมมากคือภาพ

                   นักรบกำลังวิ่ง นายพรานล่าสัตว์ นักระบำ เป็นต้น และเทคนิคการตกแต่งภาชนะด้วยลายประทับนี้
                   เป็นเทคนิคการตกแต่งภาชนะดินเผาของพวกกรีกและโรมัน โดยเฉพาะลายประทับรูปนักรบและ

                                                                                            104
                   นายพราน ซึ่งจัดเป็นลายที่ปรากฏเป็นลายที่นิยมใช้ประดับภาชนะของพวกกรีกและโรมัน  และพวก
                   โรมันได้นำเทคนิคการตกแต่งภาชนะดินเผาด้วยลายประทับมาเผยแผ่ในอินเดียภาคตะวันตก ซึ่งช่าง

                   อินเดียได้นำเทคนิคดังกล่าวมาใช้ในการตกแต่งภาชนะดินเผาในสมัยคุปตะ (พุทธศตวรรษที่ 9 - 11)

                   และปาละ (พุทธศตวรรษที่ 12 - 14) โดยนำเอาสัญลักษณ์ที่เป็นมงคลต่าง ๆ ตลอดจนสัญลักษณ์รูป
                   สัตว์ที่เกี่ยวข้องกับศาสนาความเชื่อในอินเดียมาเป็นลายประทับประดับภาชนะดินเผาตลอดจน

                   เลียนแบบลายที่นิยมของชาวโรมัน เช่น ลายนักรบ และนายพราน เป็นต้น จึงอาจสรุปได้ว่าชาว

                   อินเดียได้รับเทคนิคการตกแต่งภาชนะดินเผาด้วยลายที่เลียนแบบโรมัน มาผสมกับลายพื้นเมืองของ
                                                                      ิ
                   อินเดียเอง เทคนิคการตกแต่งแบบนี้เป็นเทคนิคที่นิยมมากในอนเดียสมัยคุปตะ และยังแพร่ออกไปใน
                   กลุ่มประเทศที่รับอิทธิพลอารยธรรมอินเดียในช่วงนี้ด้วย เป็นต้นว่าในเมียนมาร์ ดังได้ขุดพบที่เมือง
                   ไบก์ถโน (พุทธศตวรรษที่ 8 - 10) ส่วนในประเทศไทยจะพบจากแหล่งโบราณคดีสมัยทวารวดีทุกแห่ง

                          ยังมีเทคนิคการตกแต่งอกแบบหนึ่งที่นิยมใช้ตกแต่งภาชนะดินเผาสมัยทวารวดี นั่นคือเทคนิค
                                              ี
                   การตกแต่งด้วยลายเขียนสี แม้ว่าการตกแต่งภาชนะด้วยลายเขียนสีจะเป็นเทคนิคการตกแต่งภาชนะที่
                   นิยมแพร่หลายกันมานานแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ในดินแดนเอเชียและเอเชียอาคเนย์ และสืบ

                   ต่อมาจนถึงยุคประวัติศาสตร์ ส่วนลวดลายที่เขียนสีก็แตกต่างกันไปตามความนิยมแต่ละท้องถิ่นแต่ละ
                   สมัย สำหรับลวดลายที่นิยมในสมัยทวารวดีคือลายเส้นขนาน และที่น่าสังเกตคือลายเส้นขนานก็เป็น

                   ลายที่นิยมใช้ตกแต่งภาชนะลายเขียนสีของอินเดียสมัยคุปตะด้วยเช่นกัน










                          103  S Rao, S. R., Excavations at Amreli, a Kshatrapa-Gupta town, 75, 78, pl.XXII B, fig.24.
                          104  Deshpande, M. N., “Roman Pottery in India,” in Potteries in Ancient India, 279.


                                                                     ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.ผาสุข อินทราวุธ
   129   130   131   132   133   134   135   136   137   138   139