Page 119 - Index Pottery of Dvaravati Period - Professor Emerita Dr.Phasook Indrawooth
P. 119

บทที่ 3 ภาชนะดินเผาสมัยทวารวดี | 104



                                            จึงอาจสรุปได้ว่าอินเดียได้รับเทคนิคการตกแต่งภาชนะดินเผาด้วยลาย

                                     ประทับนี้มาจากโรมัน และลวดลายที่ใช้ตกแต่งก็มีทั้งลวดลายที่เลียนแบบโรมัน
                                     มาผสมกับลวดลายพื้นเมืองของอินเดียเอง เทคนิคการตกแต่งแบบนี้เป็นเทคนิค

                                     ที่นิยมมากในอินเดียสมัยคุปตะและปาละและยังแพร่หลายออกไปในกลุ่ม

                                     ประเทศที่รับอิทธิพลอารยธรรมอินเดียในช่วงนี้ด้วย
                                            การตกแต่งภาชนะดินเผาด้วยลายประทับรูปสัญลักษณ์ต่าง ๆ ในกรอบ

                                     สี่เหลี่ยมผืนผ้านี้ที่เก่าที่สุดที่ปรากฏนอกประเทศอินเดียนั้นได้แก่ชิ้นส่วนภาชนะ
                                                                                                     84
                                     ดินเผาที่พบในประเทศเมียนมาร์โดยได้จากการขุดค้นที่เมืองไบก์ถโน
                                     (พุทธศตวรรษที่ 8 - 10) ซึ่งเป็นแหล่งวัฒนธรรมพยูของเมียนมาร์ได้พบลาย

                                     ประทับรูปหอยสังข์ (Conch-shell) ศรีวัตสะ (Srivatsa) หม้อปูรณฆฏะ
                                     (kalaśa pot or Pūrṇa-ghạta) วัชระ (Vajra) และสัญลักษณ์รูปสัตว์ก็มี ปลาคู่

                                     (Twin-fish) กวาง (Deer) หงส์ (Hamsa or swan) และรูปบุคคลก็มีรูปบุคคล
                                     เพศชายกำลังเต้นระบำ (Dancing figure) และรูปบุคคลนั่งมีฉัตรชั้นเดียวอยู่

                                     ด้านข้างเยื้องไปข้างหลัง (A Seated man with an open umbrella)

                                     นอกจากนี้ยังมีลายดอกไม้สี่กลีบด้วย ลายประทับในกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้านี้จะ
                                     เรียงต่อกันเป็นแนวนอน โดยเว้นที่ว่างระหว่างกรอบแต่ละกรอบไว้ด้วย

                                     และภายในกรอบจะตกแต่งด้วยลายแถวจุดไข่ปลาริมกรอบด้านใน และบางครั้ง

                                     จะมีลายแถวใบโพธิ์ในแนวขนานประดับช่วงบนและช่วงล่างของแถวลาย
                                     ประทับในกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้า

                                            ส่วนในดินแดนไทยได้ขุดพบชิ้นส่วนภาชนะดินเผาที่ตกแต่งด้วยลาย
                                     ประทับสัญลักษณ์ต่าง ๆ จากแหล่งชุมชนโบราณสมัยทวารวดีในบริเวณภาค

                                     กลางของประเทศไทย แต่ลายที่พบส่วนใหญ่จะเป็นรูปสัตว์ รูปบุคคลสลับด้วย

                                     ลายก้านขด และลายดอกไม้ 4 - 8 กลีบ แต่ไม่พบลายที่เป็นสัญลักษณ์รูปมงคล
                                     อื่น ๆ อย่างเช่น ศรีวัตสะ หอยสังข์ หรือหม้อปูรณฆฏะ แต่สัญลักษณ์เหล่านี้แม้

                                     จะไม่ใช้ประดับภาชนะดินเผาสมัยทวารวดีในไทย แต่ก็พบเหรียญที่มีสัญลักษณ์
                                                                85
                                     เหล่านี้ในบริเวณจังหวัดนครปฐม  ด้วย









                          84  Khan, F.A., Mainamati: a preliminary report on the recent archaeological excavations in East
                   Pakistan (Dacca: Dept. of Archaeology, Ministry of Education & Information, Govt. of Pakistan, 1963), 31 – 34, 38.
                          85  Aung Thaw, U., Report on the excavations at Beikthano, 28 - 29, 45, 138 - 139, figs.71 – 72.


                            ดรรชนีภาชนะดินเผาสมัยทวารวดี
   114   115   116   117   118   119   120   121   122   123   124