Page 54 - Index Pottery of Dvaravati Period - Professor Emerita Dr.Phasook Indrawooth
P. 54

บทที่ 3 ภาชนะดินเผาสมัยทวารวดี | 39



                                1) หม้อก้นกลม (Globular pot)

                                   กลุ่มนี้แม้จะไม่พบเต็มใบเลยแต่ก็พบสันนิษฐานรูปทรงที่สมบูรณ์ได้ (ดูลายเส้นที่ 7
                   หมายเลขที่ 9)



                   เนื้อภาชนะ      :  เนื้อหยาบหนาและแกร่งมีส่วนผสมของชิ้นส่วนละเอียดของเปลือกหอยและ
                                     ทรายซึ่งสามารถมองเห็นจุดขาวปรากฏบนผิวภาชนะ

                   ผิวภาชนะ        :  ผิวด้านนอกส่วนใหญ่มีสีครีม ส้ม น้ำตาล
                   การตกแต่ง       :  มีการตกแต่งด้วยลายทาบ (Wrapped-paddle-impressions) เป็นลายเชือก

                                     ในแนวตั้ง (Vertical-cord-or-mat-marking) ตั้งแต่บริเวณคอตลอดลำตัว

                                     ลายดังกล่าวเกิดจากเทคนิคการผลิตเครื่องปั้นดินเผาแบบโบราณ คือ ใช้เชือก
                                     หรือเครื่องจักสานทำเป็นรูปหม้อก่อนแล้วเอาดินมากดทาบตามรูป (Clay-lined

                                     bags and baskets) แต่เมื่อเทคนิคการขึ้นรูปหม้อพัฒนามาเป็นการขึ้นด้วย
                                     แป้นหมุนแล้ว ก็ยังนิยมทำลายทาบโดยเอาภาชนะที่ขึ้นรูปเสร็จแล้ว และดินยัง

                                     เปียกอยู่เอาไปทาบกับลายเชือกให้เกิดเป็นลาย (ดูลายเส้นที่ 8 หมายเลขที่ 1)

                   รูปแบบ          :  เป็นหม้อก้นกลมขนาดปานกลาง ขนาดปากมีเส้นผ่าศูนย์กลางระหว่าง 21 - 28
                                     เซนติเมตร

                   ประโยชน์ใช้สอย  :  ใช้เป็นภาชนะในครัวเรือน

                   ความแพร่หลาย  :          ภาชนะแบบนี้พบทั่วไปในแหล่งอารยธรรมเก่าแก่ในเอเชียตะวันออก
                                     เฉียงใต้ เอเชียตะวันออก และเอเชียเหนือ ซึ่งนักปราชญ์ต่าง ๆ ลงความเห็นว่า

                                     เป็นแบบภาชนะที่ใช้เทคนิคโบราณทำขึ้นเพื่อประโยชน์ในการหุงหาอาหาร
                                     ภาชนะแบบนี้เริ่มปรากฏตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อมนุษย์เริ่มรู้จักทำ

                                     ภาชนะดินเผา ในประเทศไทยพบตั้งแต่ในวัฒนธรรมยุคหินเป็นต้นมา เช่นที่บ้าน

                                     เก่า  และถ้ำเขาสามเหลี่ยม  จังหวัดกาญจนบุรี และพบมากในชั้นดินทับถมใน
                                                            24
                                        23
                                     สมัยทวารวดีทุกแห่ง
                                            รูปแบบหม้อแบบนี้เป็นแบบนิยมในครัวเรือนของชาวไทยมาอย่าง
                                     ไม่ขาดตอนจนถึงสมัยอยุธยา แต่เทคนิคการผลิตพัฒนาขึ้น ลวดลายตกแต่งผิว

                                     ด้านนอกมิได้เกิดจากเทคนิคโบราณ (Clay-lined bags and baskets)

                                     อีกต่อไป แต่เป็นเทคนิคใหม่ที่ใช้แผ่นไม้สักเป็นลายเครื่องจักสานตีผิวด้านนอก
                                     ให้เกิดลวดลาย




                          23  Heekeran, H. R. van and others. Archaeological excavations in Thailand, Vol.II, Ban Kao (Copenhagen:
                   Munksgaard Copenhagen, 1967), 83 – 84, pls.114 – 115.
                          24  สุด แสงวิเชียร และวัฒนา ศุภวัน, เครื่องปั้นดินเผาจากถ้ำเขาสามเหลี่ยม กาญจนบุรี (กรุงเทพฯ: การเวก, 2521), 22 รูปที่ 60.


                                                                     ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.ผาสุข อินทราวุธ
   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59